Codex Alimentarius

Większość obywateli zamieszkujących naszą planetę, prawdopodobnie, nigdy nie slyszała o istnieniu Kodeksu Żywnościowego (Codex Alimentarius) i nie ma pojęcia co to jest. A wiedzieć na ten temat jest naprawdę warto.

Codex Alimentarius (z łaciny: kodeks żywności) jest to zbiór międzynarodowych norm, zaleceń i wytycznych dotyczących żywności , który oficjalnie może, ale nie musi być przyjęty przez dany kraj. Codex Alimentaris nie jest obowiązkowy, teoretycznie, ale praktycznie jest.

Ponieważ Komisja Codex Alimentarius jest światową organizacją składającą propozycje i konsultowaną we wszystkich sprawach dotyczących żywności w skali swiatowego handlu, produkcji żywności, standardów żywności, ochrony konsumentów i ich zdrowia, przez WTO, WHO i FAO* i tym samym przez wszystkie kraje, które są członkami komisji Codex Alimentarius, kraje, które nie będą przestrzegać albo nie przestrzegają norm Kodeksu Żywnościowego będą i są bojkotowane przez WHO. Standardy i wytyczne Codexu są wykorzystywne przez WTO jako normy w roztrzyganiu międzynarodowych sporów dotyczących importu/exportu żywności między państwami członkowskimi. W razie przegrania konfliktu, strona przegrana, obowiązkowo musi wprowadzić wytyczne Codexu. Biorąc pod uwagę fakt, że do WTO należy 149 państw i że normy Codexu odnoszą się praktycznie do każdego produktu spożywczego, w tym również do witamin i minerałów, żywności ekologicznej, żywności genetycznie manipulowanej, reklamy żywności, oznaczania żywności i wszelkich chemicznych dodatków, również pestycydów, które przyjmujemy na codzień wraz z żywnością.

Na papierze Komisja Kodeksu ds. Żywności jest małą, globalną agencją do ustalania światowych standardów żywnościowych po to, żeby bronić praw konsumenta. W praktyce reprezentuje interesy międzynarodowych firm chemicznych i wielkich producentów i coraz częściej decyduje o tym co jemy i co pijemy, a my nie mamy na to wpływu.
Bardzo ważna sprawad dla Polski to kwestia pestycydów*. Od 1 września na obszarze UE obowiązują ujednolicone normy w zakresie dopuszczalnego poziomu pozostałości pestycydów w żywności. W efekcie tego ujednolicenia zwiększy się dopuszczalna ich ilość w produkowanych na terenie Polski artykułach spożywczych. Dotychczasowe przepisy polskie zabraniają nawet śladowych ilości pestycydów w żywności. Także Polacy, będą musieli obniżyć normę, zacząć konsumować bardziej niezdrową żywność, gdyż inaczej UE ukarze naszych rolników i przestanie dawać im dotacje, przestanie subsydiować Polską wieś.

Tego typu działania rzeczywiście są bardzo „logiczne” i podwyższają „wiarygodność” Komisji Codexu Alimentaris w oczach konsumenta.
Poświęciłam parę godzin na przeanalizowanie oficjalnego portalu Codexu Alimentarius i przestudiowania oficjalnego dokumentu pod tytułem „Understanding the Codex Alimentarius” wydanego przez samą komisję i doszłam do wniosku, że jest to polityczna organizacja, finansowana w 75% przez WHO, sprawująca kontrolę nad zasobami światowej żywności, jak to ładnie anty-codexowa strona internetowa dr. Ratha wyraziła od ‘gospodarstwa wiejskiego (inaczej farmy) do widelca”.

Oczywiście najważniejsze pytanie jest tego typu, kto najbardziej korzysta z faktu kontrolowania tego co jem?! Dlaczego żyjąc w wolnym kraju powiedzmy w demokracji, nie mogę sama zdecydować czy chcę jeść żywność zatrutą pestycydami i innymi chemikaliami, czy nie? Jeśli tak jak chce Komisja Kodeksu, obniży się normy produkcji żwyności ekologicznej, niedługo wszyscy będziemy spożywać tę samą niewartościową i zatrutą żywność.

Jako ciekawostkę podaję (znalazłam tę informacje w Wikpedia), że jednym z założycieli Codexu Alimentarius był nie kto inny, jak Fritz Ter Meer, niemiecki naukowiec i przedsiębiorca. Podczas II wojny światowej pracował dla koncernu farmaceutyczneg, IG Farben, w Niemczech, testując nowe preparaty na więźniach w obozach Auschwitz-Birkenau. Został skazany w Norymberdze na 7 lat, wyszedł po 4 dzięki Rockeffelerom i został prezesem firmy Bayer. W 1960 założył Codex Alimentarius.
IG Farben sponsorowała od samego początku awanturę pod nazwą „Hitler i Partia Nazistowska”.

http://ftp.fao.org/codex/Publications/understanding/Understanding_EN.pdf

*WTO – Światowa Organizacja Handlu
WHO – Światowa Organizacja Zdrowia
FAO - Organizacja NZ ds. Wyżywienia i Rolnictwa

*substancje syntetyczne lub naturalne stosowane do zwalczania organizmów szkodliwych lub niepożądanych, używane głównie do ochrony roślin uprawnych, lasów, zbiorników wodnych, ale również zwierząt, ludzi, produktów żywnościowych, a także do niszczenia żywych organizmów, uznanych za szkodliwe, w budynkach inwentarskich, mieszkalnych, szpitalnych i magazynach. (cytat z Wikipedi)

KB Turajczyk